Από την Πέμπτη 3 Απριλίου θα προβάλλεται στο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ στη λεωφόρο Συγγρού το Valse Sentimentale, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία, της φίλης μας της Κωνσταντίνας Βούλγαρη,
Εμάς μας άρεσε πολύ η ματιά της, όσοι πιστοί προσέλθετε !!!!!!! | |
Να βυθιστούμε μέσα στο ρεύμα ενός πνεύματος ανεκτικότητας
σε ένα βαθύ πνεύμα κατανόησης για τις ανθρώπινες παραξενιές
για τις αντιφατικές ψυχικές καταστάσεις
ενάντια στην τάξη που προσπαθεί να επιβληθεί
στην ορμητική και πολύχρωμη ροή της ζωής.
| |
Να βυθιστούμε σε αυτό το ρεύμα,
να σπάσουμε τους δεσμούς της κλασικής λογικής
και να χυθούμε ελεύθερα
στο ποτάμι των συναισθημάτων.
| |
Να βλέπεις από το μάτι, όχι με το μάτι. | |
Και να κοιτάς και να σκέφτεσαι είναι ήδη επιλογή ταξιδιού. | |
Να σκέφτεσαι και να χορεύεις, καθρέφτης και λαμπάδα
το ένα εισχωρεί μέσα στο άλλο.
| |
Όχι μία θεώρηση του πώς είναι τα πράγματα,
αλλά του πώς θα μπορούσανε να είναι.
| |
Όχι μια ελευθερία μέσα στην τάξη αλλά η τάξη της ελευθερίας. | |
Ο κόσμος που ποθούμε είναι ποιό αληθινός από τον κόσμο που αποδεχόμαστε παθητικά. | |
Τα λέμε...
σε κάποια άλλη στιγμή...
σε κάποια άλλη φάση...
σε κάποια άλλη χώρα...
σε κάποια άλλη διάσταση...
σε κάποια άλλη ζωή...
την κάνω.
See ya...or not.
Η ζωη μας αλλάζει ακόμα μια φορά...
τελευταία.
[download mp3: up-up-and-away] | |
Το παραμύθι προσωποποιεί και εξατομικεύει διαφορετικά στοιχεία πέρα από τη λογική του χώρου και του χρόνου και επεκτείνεται αδιάκριτα από τον οργανικό στον ανόργανο κόσμο από τον άνθρωπο και τα ζώα στα δέντρα, τα λουλούδια, τις πέτρες, τα ρεύματα και τους ανέμους.
Γιατί;
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.
Φαντασία.
Πολλοί λένε πως, πρέπει να μη διαβάζουν τα παιδιά,
τη χιονάτη, η τη σταχτοπούτα, γιατί τους δίνει
μια ψευδή αίσθηση της πραγματικότητας.
Οκ. Μέσα.
Αφού δεν θέλετε ούτε τη φαντασία μας να οργιάζει...
here is a dose of reality bitch. | |
Το παραμύθι βασίζεται στην προφορική μεταβίβαση της παράδοσης από γενιά σε γενιά. Σημαντικός λοιπόν είναι ο ρόλος του αφηγητή, που ζωντανεύει τον κόσμο του παραμυθιού. Οι παραμυθάδες, στην πλειονότητά τους άνδρες, σύμφωνα με τις ανάγκες και το ταλέντο τους δίνουν μορφή σε ένα αφηγηματικό σχήμα. Έτσι αυτό που διαθέτουμε δεν είναι το αρχέτυπο ενός παραμυθιού αλλά πολυάριθμες εκδοχές του. Οι μετασχηματισμοί των παραμυθιών και η δημιουργία συγκεκριμένων αφηγηματικών τύπων οφείλονται στους αφηγητές. Το πολιτισμικό βάρος και η διάδοση ενός παραμυθιού εξαρτάται κάθε φορά από την αφηγηματική δύναμη ενός παραμυθά, αλλά και από τα γούστα, τις προτιμήσεις και τους παιδαγωγικούς ή άλλους στόχους του ακροατηρίου του μέσα σε μια τοπική κοινωνία. Με αυτόν τον τρόπο η διαδικασία της αφήγησης και της διάδοσης ενός παραμυθιού υπόκειται στο συσχετισμό τριών παραγόντων: της προϋπάρχουσας παράδοσης, του εκάστοτε αφηγητή και της κοινότητας των ακροατών του. | |
Οι μύθοι των ζώων, τα μαγικά παραμύθια, οι ευτράπελες διηγήσεις και τα κλιμακωτά παραμύθια, αποτελούν τις μεγάλες κατηγορίες στις οποίες εντάσσεται το σύνολο των τύπων του παραμυθιού. Εδώ χρειάζεται να διακρίνει κανείς μεταξύ λαϊκού και λόγιου παραμυθιού, καθώς οι δύο όροι συγχέονται συστηματικά, εφόσον οι δύο μορφές συνυπήρξαν και αλληλεπέδρασαν στην Ευρώπη από τα μέσα του 14ου έως τις αρχές του 20ου αιώνα. laquo;Αυτό οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στη σταδιακή διαφοροποίηση του κοινού που αποδέχεται το παραμύθι. Ενώ το παραμύθι αποτέλεσε αρχικά είδος προφορικής ψυχαγωγίας για τα λαϊκά στρώματα της κοινωνίας, πέρασε στη συνέχεια στους αστικούς κύκλους, όπου επίσημος αποδέκτης του κατέληξε να είναι το παιδικό κοινόraquo;. | |
Ως είδος το παραμύθι ανήκει στην προφορική ή λαϊκή λογοτεχνία με καταβολές σε όλες τις επικράτειες του κόσμου. Για πρώτη φορά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα, στην επηρεασμένη από το κίνημα του ρομαντισμού, Γερμανία αποτυπώνονται λαϊκά παραμύθια προορισμένα για ενήλικες, με σκοπό την ενίσχυση της γερμανικής συνείδησης και τη μελέτη της γερμανικής γλώσσας. Οι αδελφοί Γκριμ (Jacob και Wilhelm Grimm) συλλέγουν και καταγράφουν λαϊκά δημιουργήματα, εγκαινιάζοντας πρώτοι την επιτόπια έρευνα. Τα παραμύθια τους, που περιέχουν φιλολογικά σχόλια και παρατηρήσεις συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους. Η επιτομή τους εκδόθηκε το 1822. | |
Η ινδική θεωρία: Την ινδική προέλευση των παραμυθιών υποστήριξε ο άγγλος Θίοντορ Μπένφι (Theodor Benfey). Σύμφωνα με τον Μπένφι laquo;οι ινδικοί μύθοι προέρχονται από τη Δύση και κυρίως από τους ελληνικούς μύθους του Αισώπου, σε αντίθεση με τα παραμύθια που προέρχονται από την Ινδία και συγκεκριμένα από την ινδουϊστική-βουδιστική παράδοση, στην οποία στηρίχθηκεraquo;. Από αυτά τα παραμύθια ορισμένα διαδόθηκαν πριν από τον 10ο αιώνα μέσω της προφορικής παράδοσης, άλλα, με έντονη την ισλαμική επίδραση, διαδόθηκαν μετά τον 10ο αιώνα, κυρίως μέσω Βυζαντίου, Ιταλίας και Ισπανίας, από τη λογοτεχνική παράδοση και, τέλος, άλλα με βουδιστικό υλικό διαδόθηκαν μέσω της Κίνας και του Θιβέτ στους Μογγόλους και από αυτούς στην Ευρώπη. H άποψη αυτή έχει μόνοn ιστορική αξία σήμερα, καθώς αποδείχθηκε ότι η Ινδία μπορεί να αποτέλεσε μία από τις κυριότερες πηγές δημιουργίας των παραμυθιών, αλλά δεν ήταν η μοναδική. | |
Η μυθολογική θεωρία: Παρόμοια θεωρία με την πρώτη ήταν και αυτή του Μαξ Μόλερ (Max Möller), ο οποίος το 1856 υποστήριξε ότι τα παραμύθια προήλθαν από ηλιακούς μύθους των Ινδοευρωπαίων, που περιλαμβάνονταν στο ιερό βιβλίο Ριγκ Βέντα (Rig-Veda). Ο Möller, στηριζόμενος, όπως φαίνεται, στη θεωρία των εκπεπτωκότων μύθων, ισχυρίστηκε ότι αρχικά οι μύθοι εξέφραζαν αφηρημένες έννοιες, όπως για παράδειγμα οι ιστορίες γύρω από τον ήλιο ως κεντρικό πρόσωπο και πρωταγωνιστές τη Νύχτα, τον Ουρανό, την Αυγή κ.ά. αλλά καθώς διαδόθηκαν από την Ινδία στους λαούς της Ευρώπης και της Ασίας έχασαν το αρχικό τους νόημα. Προσπαθώντας οι λαοί να ερμηνεύσουν τα απομεινάρια αυτής της μυθολογίας έφτιαξαν τα παραμύθια. Οι οπαδοί αυτής της θεωρίας παρέβλεψαν το γεγονός ότι η Ριγκ Βέντα, στην οποία στηρίχθηκαν δεν ήταν δημιούργημα λαϊκής προέλευσης αλλά του ινδικού ιερατείου. | |
Η ινδοευρωπαϊκή θεωρία: Η πρώτη θεωρία, η οποία ονομάστηκε και μονογενετική, για την προέλευση των παραμυθιών προήλθε από τους αδερφούς Γκριμ το 1819. Διατύπωσαν την άποψη ότι τα παραμύθια –παρότι νεότερα από τους μύθους και τα επικά τραγούδια– προέρχονταν από έναν κοινό χώρο, την κοιτίδα του ινδοευρωπαϊκού πολιτισμού, και από εκεί μετακινήθηκαν μαζί με τα ινδοευρωπαϊκά φύλα. Βασική ιδέα των Grimm ήταν ότι laquo;τα παραμύθια ήταν εκπεπτωκότες μύθοι (δηλαδή μύθοι που απώλεσαν τα βασικά τους στοιχεία και έγιναν απλούστεροι) και μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο μέσα από μια κατάλληλη ερμηνεία των μύθων από τους οποίους προήλθανraquo;. Η θεωρία αυτή δεν τεκμηρίωσε την ινδοευρωπαϊκή προέλευση των παραμυθιών, αφήνοντας αναπάντητα πολλά ερωτήματα. | |
Hippopotomonstrosesquippedaliophobia. Φοβία για μεγάλες λέξεις.
Οι μισοί από όλους όσους έχουν φοβίες δεν έχουν αντιμετωπίσει ποτέ
το αντικείμενο που τους φοβίζει,άρα στην ουσία δεν έχουν λόγο να φοβούνται
αφού δεν ξέρουν τι τους φοβίζει. (Ost & Hugdahl, 1981). | |
Cathisophobia. Ο φόβος του να καθίσεις. | |
motorphobia. Αυτοκινητοφοβία.
Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη έχουν δει οι ίδιοι
κάποιο τροχαίο ατύχημα και μάλιστα με θύματα...το ποσοστό
εκείνων που φοβούνται να οδηγήσουν είναι ελάχιστο.
Αυτό μας δείχνει ότι οι περισσότερες φοβίες είναι κληρονομικές. | |
Hellenologophobia. Η φοβία για τις μεγάλες Ελληνικές λέξεις...όπως:
pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis. | |
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε προετοιμαστεί από το περιβάλλον μας
για την αντιμετώπιση κάποιων φόβων που μπορεί να μας τύχουν.
Πέρασαν εκατομμύρια χρόνια για να μάθει ο άνθρωπος,
να φοβάται τα ύψη η τα φίδια η τους κεραυνούς.
Και αυτό γιατί κάποιοι έπαθαν...έμαθαν...και το δίδαξαν.
Τώρα απλά δεν έχει περάσει αρκετός χρόνος ώστε να μάθουμε
να φοβόμαστε το ίδιο, τα αυτοκίνητα όπως τα όπλα. Martin Seligman (1971) | |
Genuphobia. Γονατοφοβία. | |
Υπάρχουν περισσότερες από 650 καταγραμμένες φοβίες.
Από αυτές δεν υπάρχει ούτε μια που να μη θεραπεύεται.
Για κάποιες μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος...
όμως όλες μπορούν να θεραπευτούν.
Η πιο κοινή από όλες τις φοβίες είναι εκείνη του θανάτου.
Η πιο σπάνια είναι η globophobia, φοβία για μπαλόνια.
Και θεωρείται σπάνιο γιατί, η φοβία του θανάτου είναι λογική...
τα μπαλόνια όμως τα βλέπουμε σε χαρούμενες περιπτώσεις...
γενέθλια, στο πάρκο, να τα παίρνει ο άνεμος και να πετούν ψηλά...
και είναι πολύχρωμα.
Οι καταγραμμένες περιπτώσεις φοβίας των μπαλονιών,
συνοδεύονται από τρεμούλιασμα των άκρων, εφίδρωση, ναυτία
και σπασμωδικό σοκ.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, καμία δεν είχε να κάνει
με το ''σκάσιμο'' των μπαλονιών...αλλά των ίδιων των μπαλονιών!!!
Αρκούν αυτές οι φοβίες.
Ας ψαχτεί ο καθένας για τις δικές του.
Τις δικές μου, τις δημοσιέυσα. | |
Logizomechanophobia. Φοβία για υπολογιστές.
| |
Opiophobia. Η φοβία μήπως ο γιατρός συνταγογράφηση λάθος φάρμακα.
| |
Alliumphobia. Σκορδοφοβία.
| |
Aulophobia. Αυλοφοβία.
| |
Phagophobia. Ο φόβος του να φας η να φαγωθείς.
| |
Euphobia. Η φοβία του να ακούσεις ευχάριστα νέα!!!
| |
Phobophobia. Φοβία για φοβίες.
Η επιστημονική κοινότητα είναι χωρισμένη στα δυο
όσο αφορά την αντιμετώπιση της φοβίας.
Σύμφωνα με την μια πλευρά, πρέπει να αντιμετώπισης κάθετα τις φοβίες σου. (Marks, 1987).
Αν για παράδειγμα, φοβάσαι τα δηλητηριώδη φίδια, πρέπει να πιάνεις στα χέρια σου
τα φίδια ( για αρχή, τα μη δηλητηριώδη) και μετά τα άλλα.
Η άλλη πλευρά λέει ότι, η αντιμετώπιση μπορεί να γίνει με λόγια μόνο. Foa and Kozak (1986).
Δηλαδή, αν κάποιος φοβάται τις πλημμύρες δεν είναι ανάγκη να πέσει στα νερά.
Μπορείς να δημιουργήσεις τη σκηνή με τα λόγια.
Η πιο πετυχημένη αντιμετώπιση όμως είναι η σταδιακή. (Watson, 1924).
Περιλαμβάνει τρεις φάσεις.
Η εκπαίδευση του ασθενή στα να χαλαρώνει σωματικά.
Η δημιουργία εικονικού περιβάλλοντος με θέμα τη φοβία του και
τελικά, η διαδοχική χαλάρωση και πραγματική επαφή στο χώρο της φοβίας.
Άντε και καλή επιτυχία.
Αλλά...''φοβάμαι''...πως είναι αρκετά δύσκολο. | |
Μου χτύπησε στο μάτι ένα ποίημα ... | |
μη παίζεις με το φαΐ σου
[download mp3: fast-food] | |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Όλοι οι άνθρωποι εκεί κοιτάζουν με θαυμασμό την άφιξη των ξένων˙ τους φέρονται με καλοσύνη και τους προσφέρουν ότι χρειάζονται για να ζήσουν μαζί τους. | |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Οι άνθρωποι εκεί διαφέρουν πολύ από τους ανθρώπους της δικής μας οικουμένης τόσο στα χαρακτηριστικά του σώματος όσο και στην συμπεριφορά. Τα οστά του σώματός τους μπορεί να κάμπτονται και μετά να επανέρχονται στη θέση τους, όπως περίπου οι μυώνες. Τα σώματα τους είναι εξαιρετικά μαλακά, αλλά έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από εμάς. Έχουν εξαιρετική ομορφιά και αρμονική σωματική κατασκευή.
| |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Οι ακουστικοί πόροι τους είναι πολύ μεγαλύτεροι από τους δικούς μας και έχουν ένα είδος επιγλωττίδας για να τα κλείνουν. Η ομιλία τους είναι επίτευγμα της ιδιοφυίας τους χρησιμοποιώντας πολλές φωνές, μιμούμενοι όχι μόνο όλες τις ανθρώπινες γλώσσες, αλλά και τα διάφορα κελαιδήματα των πουλιών καθώς και οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα ήχου. Το ποιό εντυπωσιακό όμως είναι ότι μπορούν να μιλούν την ίδια στιγμή σε διαφορετικά άτομα. | |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Το κλίμα στο νησί είναι εξαιρετικά εύκρατο και δεν τους ενοχλεί ούτε ζέστη ούτε κρύο ενώ οι καρποί ακμάζουν όλο το χρόνο. Η γονιμότητα του νησιού και το εύκρατο κλίμα γίνονται η αιτία να φυτρώνουν μόνες τους οι τροφές και μάλιστα σε ποσότητες που ξεπερνούν κατά πολύ τις ανάγκες των κατοίκων.
| |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Ακόμη υπάρχουν πηγές που άλλες βγάζουν θερμό νερό κατάλληλο για ανάπαυση από την κούραση, κι άλλες κρύο νερό, εξαιρετικά γλυκό και ιδανικό για την υγεία. | |
Διόδωρου του Σικελιώτου
Οι άνθρωποι εκεί ξεπερνούν τα εκατόν πενήντα χρόνια, χωρίς να αρωσταίνουν˙ αλλά έχουν ένα νόμο σύμφωνα με τον οποίο όταν φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία πηγαίνουν σε ένα λιβάδι όπου φυτρώνει ένα παράξενο χόρτο και ξαπλώνουν και κοιμούνται πάνω στα χόρτα και χωρίς καθόλου να το καταλάβουν και τελείως ήρεμα αποκοιμιούνται και πεθαίνουν.
| |
Ηροδότου
Πέρα απο την Ινδία , προς την ανατολή δεν κατοικούν άνθρωποι, αφού το μόνο που υπάρχει εκεί είναι άμμος.
Είναι πολλές οι φυλές των Ινδών˙ άλλοι κατοικούν σε έλη και ποτάμια και τρώνε ωμά ψάρια. | |
Ηροδότου
Άλλοι λέγεται πως αν κάποιος δικός τους αρρωστήσει οι φίλοι του τον σκοτώνουν και τον τρώνε ωμό. Άλλοι τρώνε μόνο άγρια χόρτα και συνουσιάζονται μπροστά στα μάτια όλων, όπως τα πρόβατα. | |
Ηροδότου
Το χρώμα τους είναι παραπλήσιο με το χρώμα των Αιθιόπων, το δε σπέρμα τους είναι και αυτό σκούρο όπως το δέρμα τους. Στην χώρα τους υπάρχει μια έρημος άμμου˙ στην έρημο αυτή και μέσα στην άμμο ζούνε μυρμήγκια που στο μέγεθός είναι μικρότερα από σκύλο αλλά μεγαλύτερα από αλεπού. Είναι δε τόσο γρήγορα που σε ταχύτητα δεν συγκρίνονται κανένα ζώο. | |
Ηροδότου
Σε αυτήν την χώρα ο ήλιος είναι ποιό θερμός κατά την αυγή και όχι κατά το μεσημέρι όπως στις άλλες χώρες και υπάρχει η φήμη ότι αυτές τις ώρες οι Ινδοί τις περνάνε βουτηγμένοι στο νερό.
Τα άγρια δένδρα κάνουν καρπό που μοιάζει με μαλλί αλλά είναι ωραιότερο και καλύτερης ποιότητας από το μαλλί των προβάτων.
| |
Ηροδότου
Για να πάρουν την κασία οι Άραβες δένουν γύρω από το σώμα και το πρόσωπό τους δέρματα ζώων, αφήνοντας ακάλυπτα μόνο τα μάτια. Αυτό το φυτό βλασταίνει σε μια ρηχή λίμνη˙ γύρω όμως από τη λίμνη φωλιάζουν φτερωτά ζώα, όμοια με νυχτερίδες, που έχουν φρικτή φωνή και μεγάλη δύναμη.
Ακόμη πιο περίεργος είναι ο τρόπος που μαζεύουν την κανέλα. Διηγούνται λοιπόν ότι μεγάλα όρνεα παίρνουν αυτά τα ξυλαράκια που εμείς έχουμε μάθει από τους φοίνικες και τα ονομάζουμε κανέλα, και τα μεταφέρουν στις φωλιές τους που είναι φτιαγμένες από λάσπη πάνω σε απόκρημνα όρη, όπου δεν μπορεί να ανέβει άνθρωπος. Οι Άραβες λοιπόν σκαρφίστηκαν αυτό το τέχνασμα : Όταν ψοφήσει ένα βόδι ή ένα υποζύγιο, οι άνθρωποι το κόβουν σε κομμάτια όσο γίνεται μεγαλύτερα και τα αφήνουν κοντά στις φωλιές των πουλιών. Τα όρνεα αρπάζουν τα κομμάτια των ζώων και τα ανεβάζουν στις φωλιές τους, που δεν μπορούν να αντέξουν το βάρος και γκρεμίζονται κάτω, τότε οι άνθρωποι πηγαίνουν και μαζεύουν την κανέλα.
| |
Ηροδότου
Δυο αξιοθαύμαστα είδη προβάτων ζουν εκεί. Το ένα έχει μια ουρά μακριά ενάμιση μέτρο περίπου και που αν τα πρόβατα την έσερναν στη γη θα γέμιζαν πληγές. Έτσι οι βοσκοί που γνωρίζουν την ξυλουργική τέχνη, φτιάχνουν μικρά αμαξάκια και πάνω τους δένουν τις ουρές των προβάτων. Το άλλο είδος έχει ουρά πολύ πλατειά, τουλάχιστον ένα πήχυ πλάτος.
Νομίζω πως οι έσχατες χώρες που περιβάλλουν και περικλείουν την υπόλοιπη γη έχουν τα ωραιότερα και σπανιότερα πράγματα.
| |
ειναι κοινο μυστικο οτι οταν τελειωνει η καθε ιδια μερα(every fucking same day)και αναρωτιομαστε...τι πουλια πιασαμε σημερα? ανοιγουμε τη χουφτα μας και βλεπουμε το ιδιο ταλαιπωρημενο δικο μας πουλακι.Τι κανει τσιου τσιου πανω απο ταρχιδια?μια απο τα ιδια..(τζιμης πανουσης.μικροαστικη καταστροφη). | |
...και τώρα φεύγω.
Καλή συνέχεια.
Καλή ζωή. (για όλους μας)
Σας αφήνω με ένα κομμάτι δέρμα.
Επιφανειακό και ορατό σημάδι.
Τα άλλα που δεν φαίνονται...
θα σβήσουν μόλις χρειαστεί να θυμάμαι κάτι άλλο.
(Δώρο...ένα τελευταίο skaδάκι σε mp3.)
[download mp3: skaδακι] | |
Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς. | |
Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς. | |
Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς. | |
Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς. | |
Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς. | |
Δηλαδή...8 του μήνα φεύγω...
9-10 του μήνα φτάνω...
και 11 του μήνα έχει Lost Bodies live;
Ε τότε λοιπόν, να αερίσω το καλύτερο μου
καγκουρόδερμα για την περίσταση. | |
Σπάνια αισθάνομαι χωρίς να σκέφτομαι
ή σκέφτομαι χωρίς να αισθάνομαι.
S.T.Coleridge
| |
Όλοι οι θεοί ήταν αθάνατοι.
Lec Stanislaw Jerzy
| |
City of Tomorrow ή City of Sorrow ?
Η μοντέρνα αρχιτεκτονική δεν παρουσιάστηκε σαν ένας ρυθμός, αλλά σαν κίνημα “αληθειών”. Η “ειλικρίνεια των υλικών και της δομής” ήταν απόρροια των παραδόσεων του προτεσταντισμού και του καπιταλισμού. Η άποψη της ρασιοναλιστικής αρχιτεκτονικής πως η διακόσμηση δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, ταιριάζει τέλεια με τα προτεσταντικά ιδεώδη (ενάντια στους πειρασμούς της ικανοποίησης των αισθήσεων, περιστολή αντί για απόλαυση). Η μηχανή θεοποιείται και λατρεύεται γιατί ενσωματώνει τις ηθικές αξίες του καπιταλισμού (παράγει όσο το δυνατόν περισσότερα με όσο το δυνατόν λιγότερα). Πολλοί φτάνουν μέχρι το σημείο να βρίσκουν την σαφήνεια και την καθαρότητα των γραμμών μιας μηχανής εσωτερικής καύσης γοητευτικότερες από την ύποπτη απατηλότητα των ασύμμετρων καμπύλων του Ρενουάρ.
O κονστρουκτιβιστής Vladimir Tarlin διακηρύσσει την αισθητική ανωτερότητα ενός μοντέρνου εργοστασίου και ενός βιβλίου του Αϊνστάιν σε σύγκριση με τα διηγήματα του Ντοστογιέφσκι.
Οι ηθικές αξίες της εποχής : Τάξη, επιστήμη, λογική.
| |
Δεν αγάπησα τον κόσμο ούτε αυτός με θέλησε. Δεν λάτρεψα τις ιεραρχίες του ούτε λύγισα τα γόνατα μπροστά στα είδωλά του.Δεν χαμογέλασα ψεύτικα,Ούτε κραύγασα μια ηχώ για να λατρέψω.Ανάμεσα στα πλήθη δεν ήμουν ένας άλλος αριθμός.Ήμουν μαζί τους αλλά δεν ήμουν δικός τους.Ήμουν και θα είμαι μόνος , ζωντανός στη μνήμη τους ή ξεχασμένος.Χάρολντ Τσάιλντ | |
Μην πεις ποτέ για τίποτα ότι «Αυτό το έχασα», αλλά ότι «Το επέστρεψα». Σου πήρανε το χωράφι ; Έ, λοιπόν και αυτό επιστράφηκε. «Μα μου το πήρε ένας παλιάνθρωπος». Τι λόγος σου πέφτει εσένα με ποιόν σου το ζήτησε πίσω. Αυτός που σου το είχε δώσει ; Για όσο σου το έχει δοσμένο, εσύ να το φροντίζεις σαν να είναι δικό σου – όπως οι στρατοκόποι το πανδοχείο.
Να μην ξεχνάς ότι είσαι ηθοποιός σε ένα δράμα – που ξετυλίγεται όπως θέλει ο ποιητής : Αν το θέλει σύντομο, σε σύντομο δράμα ˙ αν το θέλει μεγάλο, σε μεγάλο. Αν ο ποιητής θέλει να υποκριθείς ένα ζητιάνο, εσύ και αυτόν τον ρόλο πρέπει να τον παίξεις καλά ˙ το ίδιο και έναν ανάπηρο, έναν άρχοντα ή έναν απλό άνθρωπο. Γιατί η δική σου δουλειά είναι να παίξεις καλά τους ρόλους που σου δώσανε, η επιλογή του ρόλου είναι δουλειά αλλουνού.
Επίκτητος
| |
'Εφτασε η στιγμή.
Ένα τέλος...μια αρχή...
έτσι είναι η ζωή.
Άντε...φτου και ξεκινάμε πάλι.
Λίγο πιο γοργά, αυτή τη φορά.
Ήταν ωραία ως εδώ...
δεν μετανιώνω καθόλου.
Δεν περισσεύει όμως πια,
ούτε λεπτό.
Με τα μούτρα...και ας τα φάω.
Τα αρχίδια γιατί τα έχουμε;
Για να γράφουμε.
[download mp3: leaving-on-a-jet-plane] | |
Αν τα λάθη μας διδάσκουν, τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση.
| |
Η προλεταριακή επανάσταση θα ξεκινήσει από την Ελβετία.
Ι. Λένιν
| |
Αντιμετωπίζουμε τρομαχτικά προβλήματα, είμαστε... Κοίτα, για μένα προσωπικά για μένα που δουλεύω, αντιμετωπίζω μια άλλη κατάσταση εγώ... Έχω καταφέρει να βάζω την προσωπικότητα μου πάνω από τη δουλειά, ας πούμε, οπότε σου επιβάλλω και εσένα να μου φερθείς σωστά...βγαίνοντας, ας πούμε στο χολ να σου πω : γεια σου τι κάνεις ; δεν μπορείς εσύ να μου πεις : άντε μωρή πουτάνα, ξέρω εγώ, έτσι δεν είναι ; Εάν τον δώ ότι πια...γιατί οπωσδήποτε, υπάρχουν και...ας πούμε...λέω : μπορείς ας πούμε να φύγεις, γιατί θέλω να πιώ τον καφέ μου ; αργότερα θα τα ξαναπούμε...φροντίζω να μην γίνει καμιά φασαρία, την αποφεύγω, δεν με συμφέρει για κανένα λόγο. Αλλά σε άλλα σπίτια έχουν συμβεί πολλά στο παρελθόν....άλλος την έχει χτυπήσει...
Άννα 38 ετών ιδιοκτήτρια μπουρδέλου, laquo;πρόεδρος του κινήματος εκδιδομένων γυναικών Ελλάδοςraquo;
| |
Όταν έφυγα η ριγωτή του πλάτη γελούσε.
Joyce Mansour
| |
|
24 readers online
|
